Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

Το γέλιο του Αλέξη Τσίπρα

Τα αμερικανικά μέσα δεν παραλαμβάνουν τα non paper του Μαξίμου και έτσι αυτό που συγκράτησαν από τη συνάντηση Τραμπ-Τσίπρα δεν ήταν τα λόγια του αμερικανού προέδρου για τις επενδυτικές ευκαιρίες που προσφέρει η Ελλάδα.
Οι Αμερικανοί έπαιξαν κυρίως με το χαριτωμένο στιγμιότυπο της κοινής συνέντευξης Τύπου, κατά την οποία ο δημοσιογράφος έβαλε τον Αλέξη Τσίπρα ενώπιον των δηλώσεων που είχε κάνει για τον «διαβολικό» Ντόναλντ Τραμπ.
Ο δικός μας συνελήφθη αμήχανος, αφού κάτι τέτοια δεν γίνονται στα μέρη μας. Αν έλληνας δημοσιογράφος δοκίμαζε να φέρει σε δύσκολη θέση ηγέτη που φιλοξενείται στο Μαξίμου, από το πρωί της επομένης δεν θα μπορούσε να περάσει ούτε έξω από το πρωθυπουργικό γραφείο. Το αυτό ισχύει αν δοκιμάσεις να βάλεις τον σημερινό Τσίπρα δίπλα στον εαυτό του από την εποχή της αντιπολίτευσης. Στην καλύτερη περίπτωση θα

Με τα F-16… στο χέρι

Όσοι θέλετε ενημέρωση για τα όσα έγιναν στην Ουάσιγκτον συντονιστείτε με την ΕΡΤ ή τα ΣΥΡΙΖοτρολ που αναλαμβάνουν την εργολαβία. Και τι δεν θα ακούσετε ή θα διαβάσετε. Ότι γίναμε ισότιμος εταίρος των ΗΠΑ, ότι η «Ελλάδα επιστρέφει» αφού το είπε κι ο Τραμπ, ότι η Ελλάδα είναι επενδυτικός προορισμός, μιας και μας διαβεβαίωσε ο Τσίπρας. Την αλήθεια ποτέ δεν θα την μάθουμε. Άλλωστε, μπροστά στις κάμερες ποτέ δεν λέγονται σπουδαία πράγματα, παρά μόνο αυτά που θέλουν να βγάλουν οι διπλωμάτες.
Τα deals και οι… δύσκολες συζητήσεις γίνονται στο παρασκήνιο και ίσως δεν μάθουμε ποτέ, παρά μόνον όταν τα αποτελέσματα φανούν. Σε κάθε περίπτωση απ’ όσα μπορέσαμε να καταλάβουμε, αντιλαμβανόμαστε γιατί ο Ντ. Τραμπ είναι μεγάλος πωλητής και γιατί έγινε ζάμπλουτος. Τον πούλησε και τον αγόρασε τον κακόμοιρο τον Αλέξη μέσα σε λίγα λεπτά. Και μάθαμε πόσο κοστίζουν οι καλές κουβέντες οι οποίες για τους Αμερικανούς ποτέ δεν είναι τζάμπα.
Ένας εκσυγχρονισμός των F-16 που τουλάχιστον δύο φορές ο Αμερικανός πρόεδρος ανέφερε για να το

18 Οκτωβρίου

Ήταν σαν σήμερα πριν από 36 χρόνια όταν το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, το κόμμα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου, κατακτούσε την εξουσία με μια θριαμβευτική νίκη στις εκλογές. Αλλά αν αξίζει σήμερα να θυμάται κανείς εκείνη την ημέρα, δεν είναι για τον εκλογικό θρίαμβο που έζησαν ένα κόμμα και οι ψηφοφόροι του. Είναι για το νέο κεφάλαιο που έγραψαν στην Ιστορία της χώρας, για τον τρόπο που διαμόρφωσαν την εξέλιξή της.
Είναι και για κάτι ακόμη: ο Ανδρέας Παπανδρέου επικρίθηκε από παλιούς και όψιμους εχθρούς για τις υποσχέσεις που ανέλαβε προεκλογικά και ουδέποτε τήρησε ή δεν είχε σκοπό να τηρήσει. Δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς όμως ότι έκανε πράξη την πλέον θεμελιώδη προεκλογική του δέσμευση:

Αυτή η φωτογραφία μας κόστισε 2,4 δισ. δολάρια

Αυτή που βλέπετε είναι η ακριβότερη φωτογραφία στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας. Για τη... λήψη της, η Ελλάδα θα δώσει 2,4 δις - που αφορούν στην αναβάθμιση του στόλου των F-16 - και αρκετές θέσεις εργασίας στις ΗΠΑ και δεν θα πάρει απολύτως τίποτα. Κανένα επωφελές αποτέλεσμα για κάποιο ζήτημα ελληνικού ενδιαφέροντος.
Όποιος παρακολούθησε την κοινή συνέντευξη τύπου του Donald Trump με τον Αλέξη Τσίπρα θα κατάλαβε ότι σε κάθε ευκαιρία - και με όλους τους πιθανούς τρόπους - ο Trump αναφερόταν στην προσήλωση της Ελλάδας στις αμυντικές δαπάνες και στην αναβάθμιση του στόλου των F-16. Υπογράμμισε, μάλιστα, ότι η Ελλάδα είναι από τις λίγες χώρες του ΝΑΤΟ που ξοδεύουν 2% του ΑΕΠ για αμυντικές δαπάνες.
Μέχρι και το «κοστολόγιο» έβγαλε για τη συμφωνία αναβάθμισης του ελληνικού στόλου, λέγοντας ότι θα φτάσει τα 2,4 δισ. δολάρια, ενώ σε άλλη ευκαιρία τόνισε ότι

Καλημέρα από τον ΚΥΡ


Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017

Ερώτηση-παγίδα στον Τσίπρα για το «κακό Τραμπ»

Σοκ στο προαύλιο του Λευκού Οίκου.

Στόχος να αναγκάσουν τον Έλληνα πρωθυπουργό να ανακαλέσει δημόσια την παλαιότερη δήλωσή του - Μορφασμοί Τραμπ, που είπε: «Μακάρι να το ήξερα αυτό πριν από την ομιλία μου» - Τσίπρας: «Δεν ένιωσα να απειλούμαι στη συνάντηση»

Ερώτηση-παγίδα στον Έλληνα πρωθυπουργό έκανε Αμερικανός δημοσιογράφος, κατά τη διάρκεια της κοινής συνέντευξης Τύπου με τον Αμερικανό πρόεδρο.
Ο δημοσιογράφος, επιχειρώντας να κάνει τον πρωθυπουργό να ανακαλέσει, του υπενθύμισε την παλαιότερη δήλωσή του, πριν από τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ, όταν είχε πει για το ενδεχόμενο να γίνει πρόεδρος ο Ντόναλντ Τραμπ: «Μακάρι να μην μας βρει αυτό το κακό».
Προτού προλάβει να

Ο κ. Τσίπρας και οι ξένοι

Στη χώρα όπου γεννήθηκε η μυθολογία και όπου όλα εξετάζονται από ένα βαθύτατα ελληνοκεντρικό πρίσμα διεξάγεται μία μεγάλη συζήτηση τελευταία. Θέμα, το πόσο και γιατί στηρίζουν τον Αλέξη Τσίπρα οι ξένοι. Ποια είναι, λοιπόν, η αλήθεια;
Οι Ευρωπαίοι δεν θέλουν άλλους μπελάδες με την Ελλάδα. Ο κ. Τσίπρας εφαρμόζει ένα ακόμη μνημόνιο χωρίς να «ανοίγει μύτη». Αυτό τους βολεύει αφάνταστα. Οταν πρωτοεξελέγη, ήταν μία μεγάλη απειλή για το ευρωπαϊκό στάτους κβο. Αν πετύχαινε ο εκβιασμός του προς την Ευρώπη ή αν η Ελλάδα έφευγε από την Ευρωζώνη, υπήρχε ο κίνδυνος να ενισχυθούν ανάλογα κινήματα στην Ισπανία, στην Ιταλία και αλλού. Το γεγονός ότι συμμορφώθηκε είχε μεγάλη «εκπαιδευτική» σημασία.
Στο ευρωπαϊκό κατεστημένο επικρατεί μέγιστος κυνισμός σε σχέση με την Ελλάδα. Κανείς δεν πιστεύει ότι

Τσίπρας, Καμμένος και do you like μαμαζέλ the Greece

Βάζω στην αναζήτηση της Google δύο λέξεις – κλειδιά: «Τσίπρας + Αγγλικά». Βρίσκομαι μπροστά σε δεκάδες σελίδες: «Τα αγγλικά του Τσίπρα στην Μπριζίτ», «Τα αγγλικά του Τσίπρα στις Βρυξέλλες», «Τα αγγλικά του Τσίπρα στη Ρώμη», «Κάντε ένα διάλειμμα και απολαύστε για λίγο τον Τσίπρα να μιλά αγγλικά», «Η αγγλική προφορά του Τσίπρα έβαλε φωτιά στο Twitter», «Το “καρφί” του Μητσοτάκη στον Τσίπρα για τα αγγλικά του», «Ο Καμμένος “έπαθε” Τσίπρα». Μέσα σε όλα αυτά τα βγαλμένα από την πολιτική ζωή του τόπου ανέκδοτα νέας κοπής, και το αστείο από την ανάποδη: «Ο Τσίπρας μιλάει ελληνικά με αγγλική προφορά». Γιατί και αυτό έχει συμβεί.
Τι να λέμε; Είναι εύκολο να γίνεις περίγελος όταν όλα τα φώτα είναι στραμμένα επάνω σου. Πολύ εύκολο (και μερικές φορές πολύ άδικο). Δεν είναι ανάγκη να γλιστρήσεις και να σωριαστείς κάτω, όπως είχε συμβεί στη Φάνη Πάλλη – Πετραλιά. Ούτε καν να τρέχεις σαν τρελός για να καταθέσεις υποψηφιότητα για την αρχηγία του κόμματός σου, όπως έκανε ο Αδωνις Γεωργιάδης. Ούτε να πηγαίνεις στον

«Ο Τραμπ κι ο… τραμπαρίφας»

Σήμερα ο Αλέξης Τσίπρας περνά την πόρτα του Λευκού Οίκου, μετά της Περιστέρας του αλλά δεν θα έχει την τύχη να δει την Μελάνια. Δεν πειράζει, μια άλλη φορά θα κάνουμε συγκρίσεις των… δύο Πρώτων Κυριών.
Θα δει όμως, ο πρωθυπουργός μας τον Ντόναλντ Τραμπ, αυτόν που του είχε μεγάλη εκτίμηση πριν τις αμερικανικές εκλογές όταν έλεγε «να μη μας βρει κι αυτό το κακό».
Αλλά δεν πειράζει. Είναι γνωστό ότι ο Τσίπρας είναι…φούιτ, και για όσους δεν ξέρουν τη λέξη σημαίνει ότι… έχει πάθει λάστιχο. Με σκασμένο λάστιχο το ποδήλατο δεν προχωρά και γι’ αυτό ο πρωθυπουργός πάει Ουάσιγκτον να το φουσκώσει.
Είναι γνωστό επίσης ότι είναι ανεμοδούρας, δηλαδή πάει όπου φυσάει ο άνεμος. Και με το διάβολο θα συμμαχούσε αρκεί –όχι να βοηθούσε την πατρίδα του- να παραμείνει στην εξουσία.
Έτσι, η σημερινή φωτογραφία δίπλα στον

Πυροτεχνήματα

Όσο αντιπαραγωγική είναι η πολιτική που γίνεται κορδέλες, άλλο τόσο είναι η πολιτική που γίνεται με πυροτεχνήματα. Κι αν στην πρώτη κατηγορία εμπίπτουν τα αλλεπάλληλα εγκαίνια της ίδιας εθνικής οδού, στη δεύτερη ανήκει η αναγγελθείσα από τον αρμόδιο υπουργό εισαγωγή εισοδηματικών κριτηρίων στα πρόστιμα για τις παραβάσεις του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας.
Ο υπουργός δηλώνει ότι με αυτόν τον τρόπο «θα χτυπηθεί η λογική "έχω λεφτά, πληρώνω και παρανομώ"». Πρόκειται ασφαλώς για πλάνη. Γιατί το πλουσιόπαιδο που έχει στο μυαλό του δεν σωφρονίζεται εάν καταβάλλει μεγαλύτερο οικονομικό τίμημα για την ασυνειδησία του. Αντίθετα, το μήνυμα που στέλνεται σε έχοντες και μη έχοντες είναι ότι η ισότητα απέναντι στον νόμο εξαρτάται από το πορτοφόλι του καθενός. Και αυτό είναι από

Ο «Κεντροαριστερός» Τσίπρας και το σενάριο για Οικουμενική

Το αίτημα για εκλογές ξεπρόβαλε την άνοιξη του 2016, όταν ήταν πλέον ορατά τα καταστροφικά αποτελέσματα της διακυβέρνησης Α.Τσίπρα –Γ.Βαρουφάκη και όταν η Νέα Δημοκρατία, δειλά-δειλά, άρχισε να παίρνει κεφάλι στις δημοσκοπήσεις.
Τότε, ήταν ένα σύνθημα ζύμωσης που απέβλεπε στην τόνωση του ηθικού των Νεοδημοκρατών, οι οποίοι είχαν υποστεί τέσσερις αλλεπάλληλες εκλογικές ήττες. Συγχρόνως, στερούσε από τον ΣΥΡΙΖΑ το όπλο του εκλογικού αιφνιδιασμού.
Σήμερα, 18 μήνες μετά, ακούγονται φωνές αμφισβήτησης αυτής της πολιτικής γραμμής, με το επιχείρημα πως έχει κουράσει και, στο κάτω-κάτω, η αντιπολίτευση δεν μπορεί να επιβάλλει εκλογές. Αυτήν την δυνατότητα την έχει μόνον η κυβέρνηση.
Όμως το σύνθημα αυτό στηρίχθηκε πάνω σε ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός. Στην διαρκή καταστροφή της χώρας από την διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Οταν ένα

Καλημέρα από τον ΚΥΡ


Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

Ταμπακιέρα

Να είμαστε σοβαροί. Κανείς λογικός άνθρωπος δεν πιστεύει ότι στο Μαξίμου οργανώνουν ομάδες εκτελεστών για να δολοφονήσουν τους φίλους του Μητσοτάκη, ούτε ότι στέλνουν μπουρλοτιέρηδες να κάψουν τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ.
Δεν νομίζω ότι θα τους συνέφερε.
Από την άλλη πλευρά όμως, κάθε λογικός άνθρωπος καταγράφει το προφανές: η κυβέρνηση δεν έχει κανένα δόγμα τάξης και ασφάλειας.
Δεν την ενδιαφέρει; Δεν το θεωρεί σημαντικό; Δεν εμπίπτει στα ενδιαφέροντά της; Δεν καταλαβαίνει; Κουβαλάει κατάλοιπα διωκόμενου; Αγνωστο - και δεν θα παίξω τον ψυχίατρο για να το ψάξω.
Σημειώνω όμως το εξής. Η ΝΔ και προσωπικά ο Μητσοτάκης αντέδρασαν στη δολοφονία του Μιχάλη Ζαφειρόπουλου με σοβαρότητα και μέτρο μάλλον πρωτοφανή για τα ελληνικά δεδομένα.
Κάποιοι άλλοι ίσως να είχαν κάψει την Αθήνα.
Η απάντηση της κυβέρνησης ήταν

Ο Ηττημένος Συριζάκιας

Ο σκιτσογράφος και αρθρογράφος Στάθης που τους γνωρίζει καλά "τσακίζει κόκκαλα"
Τους βλέπω κάθε μέρα να κάνουν πασαρέλα στα τηλεοπτικά παράθυρα, στα ραδιόφωνα και τις εφημερίδες, περίτρομοι, παμπόνηροι, σοφιστές της ελεεινής μορφής και πάνω απ’ όλα ψοφοδεείς.
«Δεν ισχύει σήμερα το φονιάδες των λαών Αμερικάνοι», λέει ο ένας. Ο άλλος επικαλείται δηλώσεις του κ. Ντάισελμπλουμ για τις ελληνικές εκλογές! και μελώνει, και κατουριέται απ’ τη χαρά του. Δεν πάει ο κυρ-Ντάισελμπλουμ να επεμβαίνει στα εσωτερικά της χώρας (αν αυτό το τζουτζεδιστάν έχει πλέον εσωτερικά), ο ηττημένος Συριζάκιας το παίζει γραικύλος με ηθικό πλεονέκτημα.
Πετάνε στην αρένα τα ήσσονα περί φύλων, κάνναβης και θρησκευτικών, και σφάζουν τα μείζονα, εργασία, ασφαλιστικό, φορολογία, εθνική ανεξαρτησία, ισονομία κ.ά. Σφάζουν σαν τους Ούνους του Αττίλα. Με κάτι χατζάρια να, κόφτες ματωβαμμένους. Εν ενεργεία και εν αναμονή.
Κι έτσι τώρα αυτοί οι τύποι που οδήγησαν την Αριστερά σε ιστορική ήττα,

«Ελλάδα - Κύπρος - Παλαιστίνη, Αμερικάνος δεν θα μείνει»

Αυτό ήταν το σύνθημα που φώναζαν στις πορείες -την δεκαετία του 70- οι αριστεριστές και που το υιοθετούσαν και οι σφυροδρεπανάκηδες Ρηγάδες και κάποιοι Κνίτες που ήταν εκτός «γραμμής». Το επίσημο σύνθημα της ΚΝΕ ήταν τότε «αλλαγή πολιτικής, στην Μόσχα ο Καραμανλής».
Όλα αυτά τα συνθήματα ήταν «δουλεμένα» στα γραφεία των νεολαιών και είχαν απαραιτήτως την έγκριση της κομματικής καθοδήγησης. Ως εκ τούτου, υστερούσαν σε ευρηματικότητα και αυθορμητισμό μπροστά στα συνθήματα των «ποιητών» των ποδοσφαιρικών γηπέδων που, σε χρόνο μηδέν, συνέθεταν τα δικά τους, ανάλογα με την ροή του αγώνα και τα σφυρίγματα των διαιτητών.
Όλα αυτά τα θυμήθηκα εν όψει του ταξιδιού του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ και διερωτήθηκα τι του έχει απομείνει από τον αντιαμερικανισμό που είχε διδαχθεί στο μεγαλο σχολείο της ΚΝΕ. Μάλιστα οι προβληματισμοί μου έγιναν πιο

Η Πελασγία από ψηλά